Kuracja Breussa. Podsumowanie

O kuracji Breussa przeczytałam w Internecie, poszukując alternatywnych metod zwalczania nowotworów. Poza ogólnymi zasadami przeprowadzenia kuracji, nie znalazłam żadnych konkretnych opinii na temat stanu zdrowia w trakcie kuracji oraz po niej. Jako że choroba pojawiła się w najbliższej rodzinie, kupiłam książkę Rudolfa Breussa, przeczytałam i postanowiłam zastosować metodę na sobie.

Przyznam, że jestem szczerze zaskoczona dobrym samopoczuciem i wysokim poziomem energii podczas całej kuracji. Przeprowadziłam ją bardzo świadomie i uważnie. Badałam wagę, puls, saturację, temperaturę… Wszystko było bez zarzutu, rownież wyniki badań krwi i moczu wykonane po 10 dniach diety.

Poniżej dokładne podsumowanie 22 dni kuracji. Było warto.

Podsumowanie.

• W ciągu 3 tygodni schudłam 7 kg i straciłam 8 cm w pasie. Kuracja jest więc świetną terapią odchudzającą.
• Włosy, paznokcie, skóra nie straciły na urodzie, czego się bałam.
• Podczas kuracji wystarczało mi 7 godzin snu, abym czuła się wypoczęta o poranku.
• Odczuwałam lekki głód, który łagodziłam herbatami ziołowymi i sokiem. Rzadko odczuwałam dyskomfort i chłód.
• Percepcja i pamięć były bez zarzutu. Pracowałam normalnie, niekiedy nawet ponad 8 godzin dziennie.
• Starałam się nie forsować, by nie odczuwać spadku energii. Przy dużym wysiłku fizycznym, organizm nie nadążał z produkcją kalorii z własnych zapasów tłuszczu i czułam się zmęczona, a po bardzo gorącej, długiej kąpieli całowicie opadłam z sił.
• Po pierwszej kolacji, którą zjadłam o 18:30 potrzebowałam już 9 godzin snu. Organizm najprawdopodobniej potrzebował więcej czasu na spalenie dostarczonych z pożywieniem kalorii. Zjadłam pół talerza zupy, kotlet warzywny i malutki kawałeczek ciasta marchewkowego. Tak wiem. Powinnam skończyć na zupie… ale to było silniejsze ode mnie.
• Rozumiem już, skąd się bierze efekt jojo po głodówkach. Raczej nie mam problemu z okiełznaniem własnej woli. Potrafiłam nie jeść 22 dni, ale gdy zakończyłam kurację, mózg zaczął odczuwać dużo silniejsze pragnienie jedzenia słodyczy, słonych przekąsek i wszystkiego, czego normalnie nie jem i na co rzadko mam ochotę. To mnie zaskoczyło i niestety poległam kilka razy. Efekt? Migrena, spadek nastroju i energii, silne odczuwanie pragnienia po takim kompulsywnym opychaniu. Lepiej zadbać o to, by po zakończeniu kuracji w domu nie było takich niezdrowych dopaminowych przyjemności.